مطالب ذیل از جلد اول کتاب دو جلدی مولوی نامه نوشته استاد جلال الدین همایی انتخاب شده است.ای دهنده عقل ها فریاد رستا نخواهی تو نخواهد هیچ کسهم طلب از توست و هم آن نیکوییما که ایم؛ اول تویی؛ آخر توییدر باره مذهب و عقیده مولوی گفته اند که: سنیِ حنفی مذهب؛ اشعری مسلک بود؛ اما انچه از تتبع احوال و آثار مولانا مخصوصاً در نتیجه غور و برسی و تامل و تعمق و ممارست متمادی در مثنوی بر این حقیر مسلم و معلوم شده این است که هر چند خانواده و پدرانِ مولوی ظاهراً سنیِ حنفی بوده اند و خود او نیز در دامن این مذهب موروثی پرورش یافته و در روزگار جوانی و ایام طالب علمی؛ فقه حنفی را مخصوصاً خوب خوانده و خوب فرا گرفته بود ولیکن بعد از آنکه در تحصیل فنون فقه و اصول و حدیث و تفسیر قرآن و دیگر دانشها که برای رسیدن بدرجه اجتهاد و اهلیت فتوی بایسته است بحد کافی رسید و بمقام اجتهاد و رد فروع بر اصول نائل آمد؛ مقصودم اجتهاد مطلق در ردیف ابوحنیفه و امام شافعی نیست؛ بل که منظور فقظ وصول بدرجه اجتهاد است هر چند مجتهدی متجزی باشد؛ دیگر بر فقه حنفی جمود نداشت، بل که در هر مساله یی آنچه را که مطابق اجتهاد خود او بود و بر حسب استنباط و نظر خود او با موازین شرعی موافق تر میxad آمد همان را بر میگزید، خواه مطابق فقه حنفی باشد یا شیعه امامی.و بدین ترتیب در مسائل فقهی که در مثنوی آمده این نکته مشاهده می شود که مسائل شرعی و فرعی را گاهی کاملا و در بست مطابق فقه حنفی و گاهی موافق با مذهب شافعی و شیعه امامی گفته است؛ چنانکه از شواهد و امثله آن معلوم می شود.وانگهی بعد از آنکه مولوی به شمس الدین تبریزی پیوست و انقلاب احوال بر وی دست داد و شخصیت دیگری در او به منصه ظهور رسید؛ تمام احوال و اطوار قبل از آن را بدرود گفت و عار

سلامبر حمیدزاده و روح استاد حسن گیوی شادمن در سال ۵۴ و ۵۵ که در دانشگاه درس فارسی داشتم، دو معلم ادبیات داشتیم یکی دکتر علی اصغر خبره زاده که استاد ادبیات ما بود، دیگری حسن گیوی که استاد ادبیات کلاس های دیگر بود،گاه بین کلاس هامان بحث می شد که کدام استاد بهتر است، من که میزان الحراره ام همیشه سمت سیاست چپه می شد،خبرزاده را می پسندیدم،زیرا دوران جوانی را در سیاست غرق بوده،دوست و همفکر جلال آل احمد بوده،با هم کتاب عبور از خطِ ارنست یونگر را ترجمه کرده بودند، هم زمانی از اعضای حزب توده بود،و هم کتاب دکتر ژیواگو از پوسترناک و هم کتاب ابله داستایوسکی را ترجمه کرده بود و کتاب ادب فارسی که تدریس می کرد کتاب خوبی بود دانشجویان استاد گیوی هم نظرشان این بود که گیوی هم سیاسی است ،و اشعار خوب سیاسی اش را پلی کپی می کرد و در کلاس به شاگردانش می داد،از خوانندگان شعر هایش بودم.نمی دانم آن اشعار را در مجموعه ای چاپ کرد یا نه. خلاصه کنم در کلاس های او هم گاه کاه بطور آزاد شرکت می کردم،کتاب درسی هردو استاد را آن هنوز هم دارم،روح هر دوشان شاد. + نوشته شده در  سه شنبه سوم بهمن ۱۴۰۲ساعت 23:18&nbsp توسط فتح اله توحیدلو  |